Initio Power Self

W dzisiejszych czasach bardzo trwałe perfumy, to zazwyczaj produkty bazujące na taniej chemii (która wszędzie się powtarza w dodatku, czego dobitnym przykładem jest rynek męskich perfum mainstreamowych czy rynek perfum arabskich).

Mit łączący jakość z trwałością należy obalać na każdym kroku, a nie go powielać.

Jeśli perfumiarz używa tych utrwalających molekuł, ale oprócz tego jest w stanie zagrać naturalnymi składnikami, to wtedy mamy perfumy trwałe i wysokiej jakości. Natomiast jeśli perfumiarz nie chce używać tych molekuł i tworzy zapach bardziej ulotny, to absolutnie nie można powiedzieć, że jego perfumy są niskiej jakości.

Trzeba też powiedzieć wprost, że perfumy bardzo trwałe, które mają mnóstwo syntetycznych składników, to często kompozycje niskiej jakości. Stosując te molekuły mamy ograniczony profil kompozycji: słodkich, ambroksanowo-piżmowych, w typie smakowitym, erbapurowo-bakratowym lub zasłodzono-kumarynowym u panów.

Utrwalacze stosowane w nadmiarze zabijają piękno i jakość składników naturalnych, które zawsze będą zdecydowanie bardziej od nich ulotne… 

Co do trwałości perfum sprzed lat, to faktycznie ma Pani rację…

Dawniej były stosowane np. agresywne piżma nitrowe (w tym piżmo ksylenowe wycofywane właśnie na przełomie lat 90. i 00.), które okazały się bardzo szkodliwe. Zapewniały wspaniałe właściwości utrwalające, ale płaciło się za to zdrowiem.

„Piżmo ksylenowe dotykały problemy związane z klasyfikacją substancji jako rakotwórczej. Zostało ono umieszczony w Grupie 3 przez Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem i jest klasyfikowane w Unii Europejskiej jako substancja rakotwórcza kategorii 3 („ powodująca obawy u ludzi ze względu na możliwe skutki rakotwórcze, ale w odniesieniu do której dostępne informacje nie są wystarczające do dokonania zadowalającej oceny ”) na mocy dyrektywy w sprawie substancji niebezpiecznych i jako substancja rakotwórcza kategorii 2 („ podejrzewana substancja rakotwórcza dla ludzi ”) na mocy rozporządzenia CLP.”

Do lat 80. perfumiarze stosowali niemal wyłącznie piżmo ksylenowe, bo żadne inne nie zapewniało tak wielkiego utrwalenia kompozycji i tak niskiej ceny.

W roku 1987 produkowało się 2500 ton tych piżm (większość była wykorzystywana w Europie)
W roku 1992 1200 ton
W roku 1997 320 ton
W roku 2008 w UE użyto 25 ton tego piżma.
Obecnie jego stosowanie jest zakazane.

I to właśnie pomiędzy rokiem 1990 a 2005 doszło do niemal całkowitej eliminacji tej ingrediencji. Jego kariera zaczęła się na początku XX wieku, więc trwała niemal 100 lat i to właśnie ten potencjalnie rakotwórczy związek odpowiadał za wielką moc i trwałość dawnych klasyków – Guerlain Shalimat, Chanel No.5, Dior Poison, YSL Opium, EL Cinnabre, Lancome Tresor…