Z radością sięgam po kolejną nowość omańskiej firmy.
Początek ma wytrawny, drzewny, ale czuć tu sporą przestrzeń. Mamy jałowiec w formie schłodzonego ginu i drewno bergamotki. Oczywiście, z drewna bergamotki nie robi się żadnego olejku, ale w Amouage Decision nie ma typowego cytrusowego aromatu, a właśnie bardziej drewniany. Cały czas możemy doświadczać pewnej kwaskowości i świeżości, ale to efekt absolutnie daleki od typowej wody kolońskiej lub w ogóle perfum cytrusowych. No i chyba jednak w otwarciu dominującą rolę ma jałowiec. Zręcznie dodano tu także molekularnej świeżości w dobrym stylu.
Później drzewny komponent wędruje stronę żywiczną i słodką. Natomiast słodycz wykreowana przez Quentina Bischa jest odkrywcza i ciekawa. To coś jakby grudkę żywicy oblepić zmrożonym pudrem waniliowym. Ale nie cukrem pudrem czy jakimś proszkiem do pieczenia, ale jakby po prostu tak wysuszyć wanilię, żeby w moździerzu utrzeć ją na na proszek.
W bazie zapach pozostaje kadzidlany, czysty i sterylny. To zatem olibanum katedralne, a nie posadzkowe lub drzewne. Dym wzbija się tu pod sklepienie i łączy ze światłem. Ma w sobie jednak pewną aldehydową ostrość. To coś, co przypomina mi New Look Diora, ale w znacznie bardziej wartościowej i dopracowanej formie. Amouage w tym klimacie sięga wyżyn. Można powiedzieć, że jest tu nuta wypranych i wykrochmalonych szat liturgicznych suszonych na słońcu. Nawet w bazie zostaje pewna doza „komfortyzującej” i raczej ciepłej słodyczy. Być może to pokłosie gry wanilii i paczuli.
Mimo że formuła Decision oparta jest na ISO E Super, to nie jest to wybijającym elementem, który w jakikolwiek sposób obniżałby walory tych perfum. Myślę, że jest wręcz przeciwnie – znana molekuła podbija wartość innych składników.
Opinia końcowa o perfumach Amouage Decision
Jeśli Dior New Look 2024 uznać na porażkę w tej kategorii, to Amouage Decision jest jej perełką. To świetny zapach, choć nie ma tej złożoności, co najlepsze z zapachów Amouage. Jest to raczej kompozycja w stylu minimalistycznym.
Kampania perfum Decision
