W nowej kolekcji inspirowanej lazurowym wybrzeżem odnajdziemy trzy zapachy.
Dzisiaj o Houbigant Santal Mistral, ponieważ drewno sandałowe to jeden z moich ulubionych składników. W przypadku tej kompozycji mamy wyraźny nacisk na naturalne brzmienie tej nuty. Jest zatem drzewnie, jasno, maślanie. Pojawia się nuta sucha, trochę jak trociny, a trochę jak kurz przy drodze. Takie wrażenia są charakterystyczne dla kilku składników. A w przypadku tego zapachu wszystkie występują w spisie nut. Mowa o nieśmiertelnikach, paczuli i wetiwerze. Całość pozostaje szlachetna, mineralna, choć jednocześnie dość ciężka. Nie wiem, czy włączenie tego typu perfum do kolekcji letniej było najszczęśliwszym wyborem.
Później Santal Mistral staje się bardziej gładki i kreuje wrażenie kokonu. Tutaj może kojarzyć się z naturalnym olejkiem sandałowym, do którego ktoś dodał odrobinę cedru. O cedrze wspominam w kontekście pewnej dozy tonów wysuszonej szyszki lub dawno opadłych igieł. Na pewno wielu osobom te klimaty przypomną Diptyque Tam Dao, Yves Roche Voile d’Ocre czy Majouri Silky Sandalwood.
Warto dodać, że sandałowiec Houbigant nie zostaje zapalony. Nie mamy zatem ani tonów zwęglonych, ani dymnych, ani nawet czystej żywicy, która kapie z drzewa. Tutaj na wszystko nałożony jest filtr czasu. Chodzi mi to, że od początku do końca zapach ma w sobie coś „dawnego”. I te nuty sucho-pyliste, i później szyszkowo-iglaste, i samo drewno. Nie ma tu wrażenia świeżo ściętego drzewa. Bardziej to drewno, które przeleżało kilka lat. Niektórzy odnajdą tu tony starej biblioteki. I to nie jest absolutnie wada.
Jedynie w bazie pojawia się trochę więcej klasycznie molekułowych drewienek, ale nie jest to efekt rażący. Co więcej, one grają bardzo spójnie z całą resztą. Życzyłbym sobie zatem tak przemyślanej konstrukcji.
Opinia końcowa o perfumach Houbigant Santal Mistral
Nie jest to na pewno zapach spektakularny, ale w broni się naturalnością dozna i pomysłem na pozornie oklepany temat jakim jest sandałowiec.
Kampania perfum Santal Mistral
