Krótki poradnik dla konsultantów perfumerii sieciowych

Mam to szczęście ,że nie jestem napastowana prze konsultantki, być może to dlatego, że na pytanie czy w czymś nie pomóc z szerokim uśmiechem odpowiadam: „na razie dziękuję ale jak będę potrzebować to będę wołać” 😀 Jest natomiast jeden salon z odzieżą damską (świetna polska marka i niestety jedyny salon w Krk) który odwiedzam z niechęcią tylko i wyłącznie z uwagi na obsługę. Zdarza mi się kupować online tylko dlatego by uniknąć kontaktu z panią tam pracującą. Czasem przechodząc koło salonu kątem oka zaglądam kto jest i albo decyduję się na wejście albo nie 😀 Co do kosmetyków to moim marzeniem jest by można było kupować próbki. Nie mam problemu z wydaniem kilkuset złotych za kosmetyk pod warunkiem że jest dla mnie odpowiedni a to można sprawdzić jedynie testując go. Z zapachami sprawa jest o tyle łatwiejsza, że testery sa ogólnie dostępne i można psiknąć się w perfumerii a jak mamy wątpliwości to zrobić dodatkowe podejście lub dwa. Z drugiej strony fajnie by było choć jeden dzień w zapachu 'pochodzić’. Tylko jak to zrobić jak nie ma się próbki a psikać się w perfumerii po dekolcie zwyczajnie nie wypada.

Konsultanci bywają uciążliwi, ale da się to jeszcze wytrzymać. Najgorsze wrażenie na mnie robią osoby z ochrony w niektórych D., znajdujące się nieustannie kilka kroków za mną. W takich chwilach zamiast odczuwać przyjemność z zakupów, mam wrażenie, że jestem uważana raczej za złodzieja niż klienta i zawsze staram się maksymalnie skracać wizyty w perfumerii, a najlepiej dokonywać zakupów przez internet. W D. bywam tylko i wyłącznie wtedy, gdy poszukiwanego zapachu do wypróbowania nie ma w jakimkolwiek innym sklepie stacjonarnym. Wydawałoby się, że skoro obserwujących każdy nasz ruch konsultantów jest często więcej niż samych klientów, występują bramki, a także monitoring, takie sytuacje nie powinny się zdarzać.

Panie Marcinie, bardzo lubię Pana blog – jest profesjonalny. Ale nie mogę się zgodzić z tym wpisem. Tytuł powinien brzmieć „krótki poradnik dla menedżerów perfumerii sieciowych”, a nie konsultantów. Pracowałam w takiej perfumerii i proszę mi wierzyć, że wygląda to inaczej od środka. Nasi przełożeni potrafili kazać nam kilkakrotnie podchodzić do klienta, nawet jeżeli ten nie chciał od nas pomocy. Gdy czekaliśmy za długo z pytaniem „w czym mogę pomóc?” również krytykowano naszą postawę. Wiele z nas lubi naszą pracę, ale zasady obsługi klienta (dodam, że często pojawia się tajemniczy klient i wynik jego ankiety to „być albo nie być” pracownika) są budowane według konkretnych zasad. Proszę mi wierzyć, że większość konsultantek wcale nie ma ochoty chodzić krok w krok za klientem i rozumiemy zasady dobrego wychowania 🙂 Nasze prośby, by dać klientom upragnionej wolności, nie przynosiły skutku. Zwłaszcza, że czasem pojawiali się klienci, którzy pisali skargi na „opieszałość obsługi” a po obejrzeniu zajścia na kamerze okazywało się, że Pan/Pani ledwie weszli do sklepu, a już się awanturowali. Poza tym ciągle jesteśmy pod obserwacją kamer i MUSIMY stosować się do narzucanych nam zasad. Dlatego proszę o większą wyrozumiałość dla koleżanek i kolegów z branży 🙂

Panie Marcinie, i właśnie dlatego, choć widziałam Pana w perfumeriach w których pracowałam chyba z 10 razy, odważyłam się podejść i zagaić może ze 2 razy :-). A choć zawsze mam ochotę „nawciskać” Panu masę próbek do testów, które uważam za wartościowe, zawsze mi trochę głupio i wstyd. Próbek niestety do perfumerii z roku na rok przychodzi coraz mniej (obserwuję sytuację od 4 lat).