Okręt flagowy polskiej marki Synesis No.1- Złoty Pieprz. Niestety- niewypał. Perfumy tworzone w Pollenie Aromie (lub przez podrzędnego francuskiego perfumiarza jak niosą pewne źródła) nie są w stanie nawet musnąć poziomu takiej klasyki jak L`Artisan Parfumeur czy Penhaligon`s. Choć z drugiej strony to pierwsza polska inicjatywa niszowa, która być może przetrze szlaki na przyszłość dla […]

10 Corso Como– zapach niezwykły jak woda. Wiele można mówić o jego twarzach, a i tak nigdy nie padnie ostatnie słowo. Oczywistym spostrzeżeniem jest, że chodzi po tych samych drogach co Costes. Nie można tych dwóch zapachów rozdzielić, bo spaja je zbyt wiele. Ten sam przekaz, takie same składniki, ten sam sposób ekspresji. Różnica są- […]

Alkoholowe nuty w perfumach wywołują odruch obronny każdej komórki mojego ciała z osobna. Na szczęście tutaj nie ma mowy o żadnych %-owych wspomnieniach. L`Edition Imperiale to zapach drzewny, słodki, w zasadzie mało wytrawny. Najbliżej mu do L`homme sage Divine, choć już od Frapinów dzieli go całkiem sporo. Nie bez przyczyny można zadań pytanie: “Czy to […]

Tom Ford White Patchouli znajdziesz w perfumerii E-Glamour.pl I to w właśnie jest żerowanie na nazwie. Kompozycja ledwo przeciętna, wcale nie niszowa, wręcz mainstreamowa. Paczuli jak na lekarstwo, choć nie można powiedzieć, że nie ma jej wcale. Jest. Ukryta głęboko. Momentami wybija na drugi plany i jej kontury stają się całkiem wyraźne. Mimo tego wciąż […]

Czy tak pachnieć ma antymateria? Bez żadnych wątpliwości to zapach graniczny. Bynajmniej nie jest to granica między materią a jej przeciwnością. L`Antimatière jest zapachem , który ledwo krzesze z siebie ulotność. Zdaje się odlatywać i wracać, za każdym razem przynosząc nowe elementy i gubiąc część wcześniejszych. Zapach jest biały, wręcz solny. Nie są to jednak […]

Ostatni z kwartetu Les Nez. Manoumalia– bo tak nazywa się czwarta pozycja- przenosi z założenia w świat polinezyjskich wysp z wieczną zabawą, winem i radością. Manoumalia się śmieje. I nawet z tak nieciekawych składników potrafi błysnąć humorem, choć czasami i cierniem obrzuci. Jest kwiatowa- to uczucie bezsprzeczne. Użyte kwiaty fragrea to chwyt bardziej marketingowy niż […]

To ta nieodkryta i zapomniana twarz paczuli, która umyka za każdym razem, gdy ktoś próbował ją zatrzymać. Tylko jedna ze znanych mi kompozycji może być porównana do paczuli Mazzolari. Jest nią wspaniała płożąca się paczula autorstwa G. Newmana. Choć i tak w kompozycji M.Micallef odnajdziemy jedynie cień tego jaka może być paczula poczciwa. Tak, bez […]

Nie jest podobna “Noir Patchouli” do “Patchouli Noir”. To dwie niemal całkowicie rozstrzelone kompozycje. Piszę to tytułem krótkiego wstępu i rozwiania nadziei na czarną dziurę. Przywołanie żywego ducha lasu. Zgniłe liście, mokra gleba i powietrze. Czysta mgła, w której kroplach twórczo tkwią aromatyczne przyprawy. Pleśń, biała, cicha, zabójcza. Pełen synkretyzm różnych twarzy tej nuty. Noir […]

I tu nie pokładałem wielkich nadziei. Po przeciętnym, patykowatym Bois de Santal, takie wrażenie, również i tutaj mnie dopadło. Patchoulissime to paczula słabowita, rzec można umierająca. Nie ma tu tego błysku ostrości. Wszystko jest usypiające, nużące. Zapach pogrążony w letargu. Ta paczula jest biała i różowa, jasna. Szanuję takie kompozycje, ale mikstura Mecheri mnie nudzi. […]