Miller et Bertaux to marka, o której raczej ciszej niż głośniej. Rozmywa się po forach, blogach, a i posiadaczek perfum tej marki jest jak na lekarstwo. Po części wtórne, po części nudne. Spiritus/ Land wybija się nie dużo, bo nie dużo, ale jednak. Kolejne z lekkich kadzideł opatulonych przyprawami. Wrzucam do jednego wora z Chembur, […]

Zapach drzewny może być zinterpretowany na wiele sposobów. Zresztą chodząc wśród półek perfumerii możemy spotkać nuty cedru czy sandału w kompozycjach całkowicie świeżych, jak i tych ciężkich, na wpół kadzidlanych. Cashmere for Men zdaje się wegetować gdzieś pomiędzy. Żeby było śmiesznie, warto zauważyć, że ścisły początek to gra papieru. Zaczyna się od toaletowego, lekkiego z […]

“Mówię sobie: istnieje Bóg, czyjaś ręka stworzyła to, co wokół widzę, lecz stworzyła dla zła; zło sobie tylko upodobała; zło jest jej treścią, całe zło, które każe nam popełniać, jest nieodzowne dla jej planów […] To, co określam jako zło, jest prawdopodobnie wielkim dobrem w porównaniu z istotą, która zesłała mnie na świat […] Zło […]

Nuda ma zapach Wode. Strzelająca niespodziewanie fiolka dostarcza krótkiej rozrywki tylko na początku. Zresztą czy połowa zawartości lądująca od razu na ubraniu może dostarczać rozrywki? Oczekiwałem dużo. W końcu kogo nie zaciekawiły opowieści o niebieskiej farbie, nowatorskim opakowaniu-puszce i gazowanych perfumach. Ostatecznie i sam perfumiarz, w osobie Gezy Schoena trochę mnie zaintrygował. Twórca Molekuł zawiódł. […]

Burzowy poranek to imię dające wielkie nadzieje na równie olbrzymie dzieło. Pierwsza tegoroczna premiera Annick Goutal to właśnie Un Matin d`Orage. Ja będę “nawałnicy o brzasku” bronił, choć już widzę powieszone psy. Zapach obfituje w białe kwiaty, które jednak nie są krystalitem podobnym do tego z Ophelii. Tutaj kwiaty żyją. Gardenia to przewodnia nuty. Takie […]

Nowa linia głównego twórcy Parfums M.Micallef. Geoffrey Nejman to człowiek z olbrzymim darem do nuty drzewnych i waniliowych. W końcu to jego nozdrza zawieszone zostały na takimi perfumami jak Gaiac czy też Patchouly. Teraz partner Martine zdecydował się działać w pojedynkę. Stworzył zestaw trzech męskich kompozycji. Ogólnie udane trio, choć jak wiadomo- zawsze może być […]

Czy można się dziwić tak wątłej pozycji sztandarowego kadzidła Byredo? Ciężar tego składnika jest bardzo duży i nie każdy ma rękę do tworzenia takich cudów. Po części Byredo samo ukręciło bicz na tę pozycję za sprawą nazwy. Chembur to przedmieście przemysłowego Bombaju- największego miasta Indii i zarazem jednego z większych na świecie. Chembur to również […]

Parafinowy hardcore jakich mało. To już nie jest killer. Incense Kamali to absolutnie najbardziej traumatyczny zapach jaki dane było mi poznać. Przy tym kadzidle nawet Black Aoud to potulny szczeniak. Szkoda, że za rozwrzeszczeniem nie poszło nic więcej. Incense to nie kadzidło obrzędowe. Ba! Trudno to nazwać kadzidłem jako takim. To palony plastik, zapach koksowni, […]

Inspiracja starożytnością wydała dorodny owoc. Eau Lente to niezauważony kryształ w dorobku Diptyque. Dziwne, szczególnie biorąc pod uwagę ciepło i waniliowy, niemal piernikowy przekaz tej kompozycji. To już klasyk, obecny niemal ćwierćwiecze w tkanym zapachami materiale. Początek jest wybitnie cynamonowy, niesiony jak drobiny piasku w burzy piaskowej. Głowa Eau Lente należy do tych mocno doprawionych, […]

Pustyni bycie świeżą przychodzi trudno. Zbyt sucha, zbyt grząska, zbyt gorąca w końcu. Sables reprezentuje wszystkie te przymioty. W dorobku Annick Goutal to zdecydowana perła, ponieważ przekazuje świeżość za pomocą mało eksploatowanych obszarów perfumeryjnego bogactwa. Po części wrzuciłbym nawet Sables do jednej kategorii z A Taste of Heaven i Yerbamate, może nawet z Jade To […]

Baume du Doge oznacza Balsam Doży. To kolejny majstersztyk, przed którym mógłbym uklęknąć. Zapach bogaty, dymny i przyprawowy, a przy tym po ludzki „ładny” i podobający się otoczeniu. Charakterystyczny w najlepszym znaczeniu tego słowa. Czegóż tu nie czuć? Jest aromat drewnianej skrzyni na statku piratów, jest potłuczona butelka rumu, skórki z dojrzałych pomarańczy i świdrujący […]

Pachnę Ophelią w zamkniętym pomieszczeniu. Bo to domena kobiety. Zapach Heeleya to białe kwiaty uchwycone w najbardziej delikatny sposób. Lekkie i świecące. Żywe. I nie powinno to dziwić, skoro sam zapach ma być zwierciadłem tragicznie zakochanej w Hamlecie. Ophelia, bo takie nadano jej imię, jest zapachem o jednej twarzy. Ale to oblicze o wyjątkowej mimice, […]