„Iperborea to zapach ilustrujący krainę wiecznego szczęścia (Hiperborea), która zdaniem starożytnych Greków znajdowała się na dalekiej Północy. Lorenzo Villoresi rzadko lansuje nowe perfumy. Ostatnimi był Alamut w roku 2006. Częstość godna mistrzów starego stylu, nieprawdaż? Aż w końcu, nie bez kłopotów i przestojów, przedstawił florencki mistrz swoje wyobrażenie mroźniej Północy. Przypomnę tylko, że Iperborea była […]

Zgodnie z obietnicą dziś ciąg dalszy zawieszania nosa nad perfumami ze średniej półki. W Douglasie dosłownie kilka dni temu miała miejsce premiera najnowszego duetu Mexx — Magnetic — określanego jako „świeży, nowoczesny, pociągający”. Twórcom przyświecała myśl kreacji perfum, które będą tworzyły wokół nas magnetyczną aurę, które sprawią, że będziemy otwarci i gotowi na nowe relacje, […]

Zapach Sycylii, Ogród Poety, wielki Duchaufour przy kolbach i znana marka Eau d’Italie. Do tego dołóżmy deklarację o zupełnie nowej jakości tego typu zapachów wygłoszoną przez właścicieli. Jest na co czekać, czyż nie? A i jeszcze dodam, że do stworzenia Jardin du Poete potrzebowano niemal… Czytaj dalej… dwóch lat… Zderzenie z rzeczywistością jednak boli… Mocno […]

I w końcu doczekała się premiery zapowiadana na ten rok limitowana wersja Aqua Allegoria — Jasminora. Zgodnie z definicją zapachy tej serii mają być lekkie, letnie, inspirowane bujną roślinnością. Prawda jest taka, że kompozycja Guerlain Czytaj dalej… jest solidną klasyką. Jaśmin został odwzorowany w sposób znany i dość typowy. Nie ma tu lodowatych, narkotycznych konotacji […]

  Jakoś nigdy nie było mi po drodze z zapachami z półki semi-selektywnej. Na Nie Muzycznej pojawiło się ledwie kilka recenzji takich zapachów (w tym fenomenalnego drzewno-oudowego Nike Green Storm). W najbliższych dniach w ramach eksperymentu postanowię na chwilę odwrócić ten trend i przedstawić Wam kilka nowości ze średniego poziomu cenowego. W maju na półkach […]

Czy wiecie, jak pachnie czysty olejek z drewna gwajakowego? To wcale nie jest ciepły i drzewny aromat, jaki odnajdziemy w wielkim klasyku — Gaiac M. Micallef. Esencja gwajakowca ma inną woń. Szalenie intensywny, lekko smolisty aromat przywołuje skojarzenia z typowymi drewnami, ale jest dużo bardziej mroczny, ostry i dymny. Przybrudzony wręcz. I pod żadnym pozorem […]

W przeciwieństwie do próbki Shalimar Parfum Initial, która przebyła pół Polski, aby do mnie trafić, Ode a la Vanille przeleciała pół Europy. Z nabożną niemal czcią brałem te parę kropel waniliowej interpretacji indyjskich ogrodów na swoje nadgarstki i szyję. Zapach jest szalenie intensywny, dużo bardziej zawiesisty niż klasyk, ale przy tym… Czytaj dalej… niepozbawiony jego […]

Druga z tegorocznych premier marki Profumum podoba mi się znacznie bardziej niż pierwsza, choć klimat Battito d’Ali odbiega znacznie od moich gustów. Doceniam jednak, i nawet więcej. Zachwycam się szczerze. Choć już na początku tej recenzji odrzucę skojarzenia z tytułowym skrzydłem anioła. Nie lubię dorabiania ideologii tam, gdzie nie jest konieczna. Jeśli już skupimy się […]

Cedr, sosna, skóra, kadzidło. Czy trzeba czegoś więcej, żeby być zapachem ciekawym, niebanalnym, ale jednocześnie pełnym mrocznej maniery, tak pożądanej przez fanów perfumiarstwa. Arso, najnowszy zapach włoskiej marki Profumum, spełnia wszystkie założenia. Według twórców jest on próbą zamknięcia we flakonie aury trzaskających drew w kominku i zestawienia jej z zimniejszym wyobrażeniem śniegu padającego w sosnowym […]